贱
子
来
千
里
,
明
公
去
一
麾
。
可
能
休
涕
泪
,
岂
独
感
恩
知
。
草
木
穷
秋
后
,
山
川
落
照
时
。
如
何
望
故
国
,
驱
马
却
迟
迟
。