君
心
如
柳
枝
,
春
尽
絮
狂
飞
。
妾
心
如
古
木
,
不
受
春
风
吹
。
古
木
宁
槁
死
,
可
伐
不
可
移
。
风
絮
飞
不
已
,
飘
零
将
安
归
。